« يا ايُّهَا الّذينَ امَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَع‌َالصَّادقين » « 1 » يعنى باكسانى باشيد كه در گفتار و رفتار ، راستى و درستى را پيشهء خود ساخته‌اند و از نيرنگ و خدعه و دروغ به دورند . و صادقين را در سوره بقره چنين معرّفى كرد : . . . بلكه نيكى ( و نيكوكار ) كسى است كه به خدا و روز رستاخيز و فرشتگان و كتاب ( آسمانى ) و پيامبران ايمان آورده و مال ( خود ) را ، با همهء علاقه‌اى كه به آن دارد ، به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان ، انفاق مىكند ؛ نماز را بر پا مىدارد و زكات را مىپردازد و كسانى كه به عهد خود وفا مىكنند ؛ و در برابر محروميت‌ها و بيمارىها و در ميدان جنگ ، استقامت به خرج مىدهند . اينها هستند كه راست مىگويند و اينها پرهيزگاران هستند . « 2 » مصداق اتمّ و اكمل صادقان ، آل محمد ( ص ) مىباشند ؛ چنان‌كه امام صادق ( ع ) در تفسير آيه شريفه « وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ » فرمودند : « مراد از صادقين ، محمّد ( ص ) و اهل بيتش ( ع ) هستند . » « 3 » و از صفات سرور آزادگان جهان حسين بن على ( ع ) اين بود كه در طول حيات خويش همواره از صراحت لهجه و صداقت در گفتار و رفتار برخوردار بود و هرگز خدعه و نيرنگ و دروغ در زندگى آن حضرت ( ع ) وجود نداشت . و در توصيف راستى فرمود : « الصِّدْقُ عِزٌّ وَالْكِذْبُ عَجْزٌ » « 4 » راستى مايه عزّت و دروغ مايهء ذلّت است . به همين جهت ، هنگامى كه « وليد » حاكم مدينه شبانه ايشان را دعوت كرد و مرگ معاويه را به او خبر داد و از او براى يزيد بن معاويه طلب بيعت كرد ؛ حضرت ( ع ) در نهايت صداقت و صراحت فرمود : يا امير ! انّا اهلُ بيتِ النُّبُوةِ ، وَ مَعْدِنُ الرِّسالَةِ ، وَ مُخْتَلَفُ الْمَلائِكَةِ ، وَ مَهْبَطُ الرَّحْمَةِ ، بِنا

--> ( 1 ) - توبه ( 9 ) ، آيه 119 . اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! از ( مخالفت فرمان ) خدا بپرهيزيد و با صادقان باشيد . ( 2 ) - بقره ( 2 ) ، آيه 177 . ( 3 ) - تفسير مجمع البيان ، الشيخ ابو على الفضل بن الحسن الطبرسى ، ج 3 ، ص 81 . ( 4 ) - تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 246 .